ثاثير ۱۲ هفته تمرين تناوبي خيلي شديد و تداومي بر بيان پروتئين‌هاي ميتوكندرياييAMPK وERRα در رت هاي سالمند

مقدمه: فعاليت ورزشي باعث افزايش پروتئين ها، آنزيم ها و كارايي ميتوكندري در نمونه هاي انساني و حيواني مي شود. هدف پژوهش حاضر مقايسه ۱۲ هفته تمرين تناوبي ‌خيلي شديد(HIIT) و تداومي(CT) بر بيان پروتئين‌هاي ميتوكندريايي AMPK و ERRα در عضله دوقلو رت‌هاي سالمند ماده بود.روش كار: در اين مطالعه تعداد ۳۶ رت نژاد ويستار سالمند۱۸ماهه(۲۵۰ ۳۵۰گرم) تصادفي به سه گروه HIIT، تمرين تداومي با شدت متوسط با CT و گروه كنترل تقسيم شدند. تمرين ورزشي در گروه HIIT در هفته اول ۱۶ دقيقه(2 دقيقه با شدت 85 تا 90 درصد VO2max و 2 دقيقه بازيافت (با شدت 45 تا 50 درصد VO2max) آغاز شد و در هفته دوازدهم به ۲۸ دقيقه رسيد. برنامه تمريني در گروه CT با ۳۰ دقيقه (با شدت 65 تا 70 درصد VO2max) آغاز و در هفته دوازدهم به ۶۰ دقيقه رسيد. مقادير بيان پروتئين هاي AMPK و ERRα  عضله دوقلو به روش وسترن بلات سنجيده شد. از روش آماري تحليل واريانس يك راهه براي تجزيه تحليل داده ها استفاده شد.نتايج:  بيان پروتئين AMPK در دو گروه HIIT (p 0.001) و CT (p 0.01) در مقايسه با گروه كنترل افزايش معناداري داشت. همچنين، مقادير پروتئين AMPK در گروه HIIT در مقايسه با گروه  CT افزايش معناداري داشت (0/01 p). بيان پروتئين ERRα  در گروه HIIT (p 0.01). و CT (p 0.05) در مقايسه با گروه كنترل افزايش معناداري داشت.نتيجه گيري:  HIIT در مقايسه با CT به افزايش بيشتر بيان پروتئين هاي AMPK و ERRα در عضله دوقلوي رت هاي سالمند شده است.