اثربخشي بسته آموزشي مبتني بر اميد به شيوه شناختي معنوي بر بهزيستي روان‌شناختي و نشخوار فكري والدين داراي فرزند مبتلا به سرطان

مقدمه: بروز بيماري‌هاي مزمن فيزيولوژيك همچون سرطان در كودكان موجب شكل‌گيري آسيب‌هاي روان‌شناختي و هيجاني حاد براي والدين مي‌شود. بر همين اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي بسته آموزشي مبتني بر اميد به شيوه شناختي معنوي بر بهزيستي روان‌شناختي و نشخوار فكري والدين داراي فرزند مبتلا به سرطان انجام گرفت.روش كار:  روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه والدين داراي فرزند مبتلا به سرطان لوسمي و لنفاوي شهر اصفهان در سال 1398 تشكيل دادند كه به مراكز درماني مراجعه كرده‌ و فرزند آنها تحت درمان بودند. در اين پژوهش تعداد 30 والد داراي فرزند مبتلا به سرطان با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه هاي آزمايش و كنترل گمارده شدند (در هر گروه 15 والد). والدين حاضر در گروه آزمايش به مدت 10 جلسه طي دو ماه و نيم تحت آموزش بسته آموزشي مبتني بر اميد به شيوه شناختي معنوي قرار گرفتند. پس از شروع مداخله 3 نفر در گروه آزمايش و 2 نفر در گروه گواه ريزش داشتند. در اين پژوهش از پرسشنامه‌‌ بهزيستي روان‌شناختي (ريف، 1996) و پرسشنامه نشخوار فكري (هوكسما و مارو، 1991) استفاده شد. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل واريانس با اندازه­گيري مكرر تجزيه و تحليل شد.نتايج: نتايج نشان داد كه بسته آموزشي مبتني بر اميد به شيوه شناختي معنوي بر بهزيستي روان‌شناختي و نشخوار فكري والدين داراي فرزند مبتلا به سرطان تأثير معنادار دارد (p 0/001). بدين صورت كه اين بسته توانسته منجر به بهبود بهزستي روان‌شناختي (54 درصد) و كاهش نشخوار فكري (62 درصد) اين والدين شود.نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر، بسته آموزشي مبتني بر اميد به شيوه شناختي معنوي با  بهرگيري از اميددرماني، شناخت‌درماني و معنويت‌درماني، مي‌تواند يك روش كارآمد جهت بهبود بهزستي روان‌شناختي و كاهش نشخوار فكري والدين كودكان مبتلا به سرطان به شمار رود.