اثربخشي درمان هيجان مدار بر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و احساس انسجام در بيماران قلبي- عروقي مبتلا به چاقي

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثر بخشي درمان هيجان مدار بر انعطاف پذيري روانشناختي و احساس انسجام در بيماران قلبي- عروقي مبتلا به چاقي انجام پذيرفت.روش كار: روش تحقيق حاضر نيمه تجربي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري سه ماهه با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش عبارت است از كليه بيماران قلبي- عروقي مبتلا به چاقي شهر تهران مراجعه كننده به بيمارستان شريعتي و رجايي تهران در سال 1398 تا 1399 بود. روش نمونه گيري در اين پژوهش در دسترس بود. تعداد 24 نفر از بيماران قلبي-عروقي مبتلا به چاقي به صورت دردسترس در هر گروه انتخاب شدند و به صورت تصادفي در هر گروه 12 نفر جايگزين شدند. گروه آزمايش درمان هيجان مدار را به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اي به صورت هفتگي دريافت كردند. گروه كنترل نيز در ليست انتظار قرار داشتند. جمع آوري داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي پذيرش و عمل بوند و همكاران (2011) و احساس انسجام دروني كيميايي و همكاران (1392) انجام شد.نتايج: تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-26 و آزمون تحليل كوراريانس چندمتغيره انجام شد. يافته ها نشان داد درمان هيجان مدار در افزايش انعطاف پذيري روانشناختي (0.001 p) و احساس انسجام (0.001 p) اثربخش است.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته هاي به دست آمده مي توان گفت درمان هيجان مدار يك روش موثر و پايدار در بهبود شرايط روانشناختي بيماران قلبي- عروقي است.