اثربخشي گروه درماني فعال ساز رفتاري بر انعطاف پذيري كنشي و باورهاي فراشناختي افراد وابسته به مواد افيوني

مقدمه :مرور پژوهش ها نشان مي دهد كه افراد وابسته به مواد افيوني در انعطاف پذيري كنشي و باورهاي فراشناختي مساله دارند. هدف اين پژوهش تعيين اثربخشي گروه درماني فعال ساز رفتاري بر انعطاف پذيري كنشي و باورهاي فراشناختي افراد وابسته به مواد افيوني بود.روش كار: روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. از جامعه افراد به مواد افيوني كلينيك البرز شهر تهران، 25 نمونه با روش در دسترس انتخاب و با روش تصادفي به دو گروه جايگزين شدند. در آغاز براي هر دو گروه پيش آزمون انعطاف پذيري كنشي كانور و ديويدسون (2003) و باورهاي فراشناختي ولز و همكاران (2004) بر هر دو گروه اجرا و سپس گروه درماني فعال ساز رفتاري در 8 جلسه روي گروه آزمايش اجرا گرديد در نهايت از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. براي تحليل داده ها از روش تحليل كواريانس چندمتغيره (مانكوا) استفاده شد.نتايج : نتايج حاصل از تحليل داده ها نشان داد، گروه درماني فعال ساز رفتاري باعث افزايش انعطاف پذيري كنشي  و كاهش باورهاي فراشناختي كنترل ناپذيري، باورهاي مثبت درباره شناختي، اطمينان شناختي كم، نياز به كنترل افكار و وقوف شناختي افراد وابسته به مواد افيوني گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل شد (p≤ 0.001).نتيجه گيري : به منظور بهبود انعطاف پذيري كنشي و باورهاي فراشناختي افراد وابسته به مواد افيوني، پيشنهاد مي شود از گروه درماني فعال ساز رفتاري استفاده شود.