تاثير تمرين مقاومتي و مصرف اسپيرولينا بر شاخص‌هاي ضداكسايشي مردان داراي اضافه وزن و چاق

مقدمه: اضافه وزن و چاقي، با افزايش توليد راديكال‌هاي آزاد، تضعيف سيستم ايمني و سندرم متابوليك در ارتباط است. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر تمرين مقاومتي و مصرف اسپيرولينا بر شاخص‌هاي ضداكسايشي مردان داراي اضافه وزن و چاق بود. روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي، كاربردي و يك سوكور بود، 44 مرد ((Kg/m^2)25 BMI)، به طور هدفمند انتخاب و تصادفي به چهار گروه تمرين+اسپيرولينا، تمرين+دارونما، اسپيرولينا و دارونما تقسيم شدند. تمرينات مقاومتي فزاينده، به مدت ۸ هفته اجرا شد. گروه‌هاي اسپيرولينا و دارونما به ترتيب روزانه ۲ عدد قرص (mg 500) اسپيرولينا و دارونما مصرف كردند. خونگيري قبل و بعد از 8 هفته، انجام گرفت. در تحليل داده‌ها، از آزمون t (student) و آناليز واريانس يك طرفه استفاده شد.نتايج: در مقايسه درون گروهي، مقدار CAT، SOD و GSH-Px در دو گروه تمرين+اسپيرولينا و تمرين+دارونما، افزايش معناداري داشت(0.05 p). براي متغير SOD، گروه تمرين+اسپيرولينا در مقايسه با سه گروه ديگر و گروه تمرين+دارونما در مقايسه با گروه دارونما، افزايش معناداري داشتند(0.05 p). براي متغير GSH-Px، گروه تمرين+اسپيرولينا در مقايسه با گروه اسپيرولينا و دارونما و گروه تمرين+دارونما در مقايسه با گروه دارونما، افزايش معناداري داشتند(0.05 p). تغييرات CAT، بين گروه‌ها معنادار نبود(0.05 p). نتيجه‌گيري: مصرف اسپيرولينا همراه با تمرين مقاومتي، مي‌تواند باعث تقويت وضعيت آنتي اكسيداني در افراد داراي اضافه وزن و چاق شود و از استرس‌هاي اكسايشي ناشي از ورزش و چاقي جلوگيري كند.