اثربخشي آموزش پذيرش و تعهد بر باورهاي فراشناختي و نقص پردازش‌هاي شناختي- هيجاني دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي

زمينه و هدف: اختلال اضطراب اجتماعي، ترسي بارز و مستمر از شرمنده‌شدن در موقعيت‌هاي اجتماعي يا هنگام انجام فعاليت در حضور ديگران است. اين اختلال يكي از اختلال‌هاي اضطرابي بسيار شايع است كه با ترس بارز و مستمر از موقعيت‌هاي اجتماعي يا عملكردي منجر به ارزيابي فرد، مشخص مي‌شود. هدف پژوهش حاضر، اثربخشي آموزش پذيرش و تعهد بر باورهاي فراشناختي و نقص پردازش‌هاي شناختيهيجاني دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي بود. روش‌بررسي: روش اين پژوهش، نيمه‌آزمايشي و با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري اين پژوهش، همۀ دانشجويان دختر و پسر دانشگاه پيام‌نور چابهار بودند. نمونه‌گيري اين پژوهش دربردارندۀ ۳۶ نفر (۱۸ نفر گروه آزمايش و ۱۸ نفر گروه كنترل) بود كه به‌صورت خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، از مقياس اضطراب اجتماعي، مقياس پردازش هيجاني و پرسش‌نامۀ نارسايي‌هاي شناختي استفاده شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با روش آزمون تحليل واريانس چندمتغيري (MANCOVA) تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش پذيرش و تعهد در افراد گروه آزمايش، با كاهش نقص پردازش‌هاي شناختي (۰٫۰۰۱ p) و افزايش مؤلفه‌هاي پردازش‌هاي هيجاني همراه بوده است (۰٫۰۰۱ p)؛ درحالي‌كه در هيچ‌كدام از مؤلفه‌هاي فراشناخت، تفاوت معناداري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد وقتي افراد مضطرب اجتماعي تلاش مي‌كنند تا از مهارت‌هاي شناختي و هيجاني خود استفاده كنند يا با ديگران به شيوۀ مناسبي تعامل داشته باشند، سطوح بالاي اضطراب، عملكرد آنان را تضعيف يا حتي تخريب مي‌كند.