تأثير رهبري سازمان مبتني بر علوم اعصاب بر اثربخشي آموزش كاركنان با نقش ميانجي سرمايۀ اجتماعي در شركت ‌هاي دانش ‌بنيان

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير رهبري سازمان مبتني بر علوم اعصاب بر آموزش منابع انساني با نقش ميانجي سرمايۀ اجتماعي در شركت‌هاي دانش‌بنيان بود. نوع پژوهش از نظر هدف كاربردي و به لحاظ نحوه‌ گردآوري اطلاعات توصيفي از نوع پيمايشي و مدل‏ معادلات ساختاري است. جامعه‌ مورد مطالعه در اين پژوهش شركت‌هاي دانش‌بنيان پارك علم و فناوري دانشگاه تهران در سال 1401 بود. از 256 نفر حجم جامعه، 152 نفر از 17 شركت به عنوان حجم نمونه تعيين شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها نيز پرسشنامه‌ استاندارد بود. نتايج پژوهش نشان داد سرمايه‌ اجتماعي در زمينه‌ رهبري سازمان مبتني بر علوم اعصاب و اثربخشي آموزش كاركنان نقش ميانجي دارد. رهبري مبتني بر علوم اعصاب بر اثربخشي آموزش كاركنان و سرمايه‌ اجتماعي تأثير مثبت و مستقيم دارد. همچنين تأثير سرمايه‌ اجتماعي بر اثربخشي آموزش كاركنان نيز تأييد شد. با توجه به نتايج تحقيق، پيشنهاد مي‌شود سازمان‌ها با توجه به ابعاد رهبري سازمان مبتني بر علوم اعصاب به منظور كاهش سطح تنش و نگراني، ايجاد احساس همدلي و حمايت سازمان، ايجاد ثبات و امنيت كاري، و خلق اميد و اشتياق به آينده تلاش كنند. مديران مي‌توانند با توجه به ابعاد سرمايه‌ اجتماعي كاركنان را در فعاليت‌هاي سازماني مشاركت دهند و با تقويت اين تفكر كه كاركنان در آينده‌ سازمان سهم دارند ميزان اثربخشي آموزش كاركنان را افزايش دهند.