اثربخشي آموزش معكوس در آموزش زبان عمومي دانشگاهي و عوامل فردي مؤثر بر آن

آموزش معكوس يكي از روش‏هاي نسبتاً جديد آموزشي است كه در آن آموزش در خارج از كلاس صورت مي‏گيرد و زمان كلاس به تمرين و تثبيت يادگيري زير نظر معلم اختصاص مي‏يابد. مطالعات مختلفي در جهان و ايران به بررسي اثربخشي آموزش معكوس در آموزش زبان انگليسي پرداخته‏اند، اما اين مطالعات يا در بافت مدارس و آموزشگاه‌هاي خصوصي زبان انجام شده و يا با دانشجويان رشتۀ زبان انگليسي انجام شده است. اين مطالعه به بررسي نظر دانشجويان زبان ‏‏عمومي دربارۀ آموزش معكوس و اثربخشي آن در درس زبان عمومي در دانشگاه فرهنگيان مي‏پردازد. يافته‏ها حاكي از رضايت دانشجويان از آموزش معكوس و ترجيح آن بر روش سنتي است. براساس نتايج آزمون t زوجي و مستقل، آموزش معكوس باعث بهبود يادگيري دانشجويان در درس زبان عمومي مي‌شود. علاوه‌براين جنسيت مي‏تواند بر اثربخشي آموزش معكوس مؤثر باشد، اما رشتۀ تحصيلي دانشجويان تأثيرگذار نيست. براساس يافته‏هاي اين پژوهش، آموزش معكوس يكي از راه‌هاي افزايش اثربخشي آموزش زبان عمومي در كلاس‌هاي حضوري و مجازي مي‏تواند باشد.