چالش هاي فناورانه در خصوص شناسايي ريزپرنده ها و نحوه مقابله با تهديدات آن ها در نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران

جمهوري اسلامي ايران بدليل قرار داشتن در يكي از حساس ترين مناطق جغرافيايي جهان، همواره مورد تهديد دشمنان بوده و بنابراين منطقي است كه بايستي برنامه ريزي مناسبي در راستاي تحكيم مباني دفاعي صورت گيرد. يكي از اين تهديدات، استفاده گسترده دشمن از ريزپرندهها جهت اهدافي از قبيل، شناسايي و جاسوسي، ترور و ... بوده و نيروي هوايي همواره يكي از اهداف اين تهديدات مي باشد. در نتيجه ضروري است كه توانايي لازم براي شناسايي و مقابله با چنين تهديداتي ايجاد شود. هدف از اين تحقيق، بررسي چالشهاي فناورانه در خصوص شناسايي ريزپرندهها و نحوه مقابله با تهديدات آنها است. در اين پژوهش به بررسي ظرفيتها، محدوديتها و نيازمنديهاي فناورانه در خصوص شناسايي و مقابله با تهديدات ريزپرندهها پرداخته شده است و به روش توصيفي-پيمايشي با استفاده از جمع آوري اطلاعات از طريق مطالعه كتابخانه اي، مصاحبه و پرسشنامه و تحليل آن با استفاده از روش تحليل محتوا و انجام فرضهاي مختلف آماري (كلموگروف-اسميرنوف، آزمون t و آزمون فريدمن با استفاده از نرم افزار SPSS)، به تبيين راهكارهاي مقابله با تهديدات ريزپرنده ها در نيروي هوايي و اولويت بندي اين راهكارها اقدام شده است. براي نيل به اين هدف 12 راهكار موجود كه در كشورهاي مختلف استفاده شده اند، مورد بررسي قرار گرفته و مشخص گرديد كه استفاده از سامانه هاي پايش و اخلالگر هدايت و كنترل ريزپرنده، استفاده از سلاح هاي(سامانه هاي) ليزري براي انهدام ريزپرنده و در دست گرفتن كنترل ريزپرنده از طريق هك مي تواند اولويتهاي نخست مقابله با اين نوع تهديدات در نيروي هوايي باشد.