تأثير بازاريابي ديجيتال بر توان رقابتي كسب‌وكارهاي ورزشي: از طريق هوشمندي رقابتي و كارآفريني

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير بازاريابي ديجيتال بر توان رقابتي كسب‌وكارهاي ورزشي از طريق هوشمندي رقابتي و كارآفريني بود. اين پژوهش از نظر نوع توصيفي-همبستگي، از نظر هدف كاربردي و از نظر روش اجرا ميداني بود. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه مديران و مربيان باشگاه‌هاي ورزشي شهر رشت بودند. براي تعيين حداقل نمونه لازم از روشي كه توسط باركلاي و همكاران (1995)، جهت تعيين حداقل نمونه در مدل‌سازي معادلات ساختاري ارائه شده است، استفاده گرديد. براي تعميم نمونه به جامعه پژوهش، 220 پرسش‌نامه در ميان مديران و مربيان باشگاه‌هاي ورزشي شهر رشت توزيع و 196 پرسش‌نامه تجزيه‌وتحليل شد. نتايج نشان داد كه بازاريابي ديجيتال به ترتيب بر توان رقابتي، هوشمندي رقابتي و كارآفريني اثر مثبت و معني‌داري داشت. هوشمندي رقابتي بر توان رقابتي و كارآفريني و همچنين كارآفريني نيز بر توان رقابتي اثر مثبت و معني‌داري داشتند. باتوجه‌به يافته‌هاي پژوهش، مديران باشگاه‌ها مي‌توانند به‌منظور افزايش مشتريان، افزايش سوددهي و بهره‌وري باشگاه، از اثرات مثبت بازاريابي ديجيتال در كنار استفاده از مزيت‌هاي هوشمندي رقابتي و كارآفريني براي افزايش توان رقابتي كسب‌وكارشان استفاده كنند.