بازخواني ادله قرآني ديدگاه عبدالكريم سروش در انتساب اقتدارگرايي به اسلام

مسئله نسبت دين و قدرت از جمله مسائلي است كه از ديرباز مورد سوالات و ابهامات بسياري از نوانديشان معاصر قرارگرفته است كه در اين ميان عبدالكريم سروش از مشهورترين اين افراد است؛ وي زبان اسلام را زبان قدرت و خشونت و پيامبر را عارفي مسلح و قدرت طلب معرفي مي‌كند. سروش در اثبات ديدگاه خود، با استناد به آيات قرآن، به تفسير و تحليل آيات جهاد، آيات عذاب مجرمين در جهنم، آيات ابتدايي سوره توبه و آيه 29 سوره توبه و اخذ جزيه از اهل ذمه مي‌پردازد و آن را منطبق با نظريه اقتدارگرايي و خشونت طلبي پيامبر اسلام و قرآن برمي‌شمرد. تبيين و بازخواني ادله نقلي ديدگاه سروش، با روش تحليلي ـ انتقادي انجام شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد ادله نقلي ديدگاه سروش، از اتقان لازم برخوردار نبوده و تفسير وي از آيات، مخالف با ساير آيات قرآن، سيره مسلمين و نظرات فقهاء اماميه است.