بررسي نقش ذرات شاموت در ريزساختار و خواص مكانيكي كامپوزيت‌هاي ژئوپليمري

در اين پژوهش ريزساختار و خواص مكانيكي ژئوپليمر با تركيب 0.75 K2O.Al2O3.x SiO2.9 H2O بر پايه متاكائولن و تركيب قليايي سيليكات پتاسيم پس از گيرش نهايي (به مدت 28 روز) در دماي اتاق مورد بررسي قرار گرفت. نسبت‌هاي مولي مختلف سيليس به آلومينا  3.75, 3.50, 3.25 , 3= SiO2 / Al2O3 =X براي تعيين تركيب بهينه ژئوپليمر بررسي و تركيب بهينه با نسبت مولي سيليس به آلومينا برابر با 3.25 با استحكام خمشي برابر با 0.25±11.24 مگاپاسكال به دست آمد. مقدار 45 درصد وزني ذرات شاموت با دانه بندي كوچكتر از 0.6 ميلي‌متر به عنوان تقويت كننده به تركيب ژئوپليمر بهينه افزوده و استحكام مكانيكي و ريزساختار نمونه‌ها مورد بررسي قرار گرفت. افزودن ذرات شاموت در شكل ظاهري نمونه‌هاي ژئوپليمري و كاهش درصد انقباض خشك نمونه‌ها پس از گيرش، تاثير قابل توجهي داشت. مقدار استحكام خمشي نمونه كامپوزيتي در دماي محيط برابر با 1.07±20.15 مگاپاسكال محاسبه شد. اين افزايش استحكام مكانيكي مي‌تواند به دليل نقش ذرات شاموت در جلوگيري از اشاعه ترك در ساختار كامپوزيت باشد.