تأثير رهبري و ظرفيت حسابداري بر پاسخگويي از طريق كيفيت گزارشگري مالي

هدف: يكي از راه‌هاي اصلي اثبات بهبود عملكرد بخش عمومي از طريق صورت‌هاي مالي و افزايش كيفيت گزارشگري مالي مي‌باشد كه بايد منجر به ارتقاء پاسخگويي گردد. اين مقاله با استفاده از نظريه نهادي و اقتضايي، به بررسي تأثير رهبري و ظرفيت حسابداري بر كيفيت گزارشگري مالي و پاسخگويي و همچنين تأثير كيفيت گزارشگري مالي بر پاسخگويي در سازمان بهزيستي مي‌پردازد.روش: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و در طبقه پژوهش‌هاي توصيفي-پيمايشي قرار مي‌گيرد. جامعه آماري شامل 175 نفر از مديران و كاركنان امور مالي بهزيستي استان‌هاي بوشهر، ايلام، فارس، هرمزگان وكهگيلويه و بويراحمد مي‌باشد. براي آزمون پنج فرضيه پژوهش، 122 پرسشنامه با مقياس ليكرت پنج‌سطحي تكميل و از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري از نوع تحليل عاملي تاييدي با رويكرد حداقل مربعات جزئي و ضريب همبستگي و نرم افزار اسمارت پي ال اس استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه ظرفيت حسابداري بر كيفيت گزارشگري مالي و پاسخگويي تأثيري ندارد، رهبري بر كيفيت گزارشگري مالي و پاسخگويي تأثير مثبت مي‌گذارد و كيفيت گزارشگري مالي منجر به افزايش پاسخگويي خواهد شد.نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش، اثبات‌كننده اهميت رهبري در اصلاحات حسابداري سازمان است. همچنين نشان مي‌دهد كه كيفيت گزارشگري مالي، زمينه ارزيابي دقيق پاسخگويي سازمان‌هاي بخش عمومي را فراهم مي‌كند.دانش‌افزايي: بررسي‌هاي انجام‌شده نشان مي‌دهد پژوهش حاضر از لحاظ موضوع، هدف و نحوه اندازه‌گيري متغيرهاي رهبري و ظرفيت حسابداري، نمونه مشابهي در ايران ندارد. نتايج اين پژوهش، بينش جديدي را در خصوص اهميت رهبري و تاثير كيفيت گزارشگري مالي بر پاسخگويي در سازمان‌هاي بخش عمومي، آشكار مي‌سازد.