امكان‌ سنجي فقهي‌ حقوقي انتشار تصوير متهم در گزارش‌ هاي تلويزيوني در مرحله تحقيقات مقدماتي جرم

از حقوق متهم بر اساس مواد 91 و 96 آيين دادرسي كيفري عدم افشا و انتشار هويت او در مرحله تحقيقات مقدماتي جرم است. اما گاهي رسانه‌ها به غير از موارد مصرح در قانون، با شطرنجي‌كردن چهره متهمان، تصوير آن‌ها را در مرحله تحقيقات مقدماتي منتشر مي‌كنند. حال مسئله پژوهش حاضر اين است كه با شطرنجي‌كردن تصوير متهمان در گزارش‌هاي خبري، ممنوعيت انتشار تصوير آن‌ها از رسانه‌هاي جمعي رفع مي‌شود ؟ لذا اين پژوهش با هدف شناسايي يا عدم‌شناسايي هويت متهم پس از تاركردن تصوير متهم در ميان مخاطبان تلويزيون و در مقام بعدي امكان‌سنجي فقهي‌حقوقي انتشار اين تصاوير در گزارش‌هاي خبري مورد بررسي قرار گرفته است. قابل ذكر است كه اطلاعـات مربـوط به پيشينه، ادله فقهي و حقوقي و بخش نتايج تحقيق به روش اسنادي كتابخانه‌اي گردآوري و داده‌هاي مربوط به سنجش ميزان شناسايي هويت متهم در ميان گروه‌هاي هدف به روش آزمايشي، جمع‌آوري شده و براي تحليل داده‌هاي آماري نيز از روش آماري ضريب همبستگي پيرسون استفاده شده است. نتايج حاصل از تحليل آماري نشان مي‌دهد مخدوش‌كردن تصوير متهمان در گزارش‌هاي خبري مانع شناسايي هويت آن‌ها در ميان مخاطبان تلويزيون نمي‌شود و بر اساس ادله فقهي از جمله اصل برائت، حفظ حريم خصوصي، قاعده‌ وزر و ممنوعيت تجسس، انتشار اين تصاوير ممنوع بوده و منتشركنندگان اين تصاوير با جمع شرايطي به جرم افشاي اسرار شغلي و حرفه‌اي تحت پيگيرد قانوني قرار گيرند.