مقايسه اسيدهاي چرب و هيدروكربن‌هاي گياه دارويي خارمريم در سطوح مختلف تنش آبي

تنش‌ آبي يكي از مهم‌ترين عواملي است كه مسيرهاي متابوليكي را در گياهان تحت تاثير قرار مي‌دهد و بنابراين، سنتز و تجمع تركيبات طبيعي از جمله اسيدهاي چرب و هيدروكربن‌ها را در گياهان دارويي تغيير مي‌دهد. در اين پژوهش، اثر سطوح مختلف تنش آبي (آبياري كامل در حد ظرفيت زراعي، آبياري در حد 70 درصد ظرفيت زراعي و آبياري در حد 40 درصد ظرفيت زراعي) در مرحله گلدهي بر مقادير اسيدهاي چرب و هيدروكربن‌هاي گياه دارويي خارمريم مورد ارزيابي قرار گرفت. به منظور شناسايي تركيبات، عصاره روغني از بذور گياهان به روش سوكسله استخراج و با استفاده از دستگاه GC-MS تجزيه و تحليل شد. اطلاعات مربوط به مسير واكنش‌هاي تركيبات شناسايي‌شده از پايگاه‌هاي داده بيوانفورماتيك استخراج گرديد. نتايج اين آزمايش نشان داد كه با افزايش شدت تنش، درصد اسيدهاي چرب كاهش و درصد هيدروكربن-ها افزايش داشتند. اسيد چرب غالب شناسايي‌شده در عصاره روغني خارمريم لينولئيك اسيد (27.4-15.27 درصد) و هيدروكربن‌هاي غالب اكتان، دكان، دودكان، تترادكان و هگزادكان بودند. كاهش درصد اسيدهاي چرب شناسايي‌شده تحت تاثير تنش و افزايش درصد هيدروكربن‌ها احتمالا به دليل تجزيه آن‌ها به هيدروكربن‌ها به منظور حفظ فشار اسمزي در شرايط تنش آبي است.