ميل به مشاركت‌ در شاهراه اعتماد ( تحليل جامعه‌شناختي تاثير عوامل اعتماد سياسي و اعتماد به ‌نفس ‌سياسي بر ميزان گرايش به مشاركت‌ سياسي دانشجويان دانشگاه‌ آزاد اسلامي زنجان)

پژوهش حاضر براي پاسخ به پرسش‌هاي؛ چيستي، چرايي ميزان‌تمايل/ گرايش دانشجويان به مشاركت‌سياسي در پارادايم اثباتي و در حوزه بينشي جامعه شناسي سياسي، با رويكرد كمي و به روشي پيمايشي در جامعه آماري دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي با حجم نمونه 380 نفر/ دانشجو، به سامان رسيده است. شيوه نمونه‎گيري تصادفي نسبتي(زنان و مردان)، سهميه‌اي(دانشكده‌ها) و خوشه‌اي( دانشكده‌ها و گروه‌هاي آموزشي) بوده كه با ابزار پرسش‌نامه پژوهش‌گرساخته در قالب 50 گويه و به شيوه خود تكميلي، داده‌هاي لازم گردآوري شده است. پايايي و روايي ابزار گردآوري داده‎ها، به شيوه خبره‌گي و با آزمون آلفاكرنباخ(88 درصد) انجام و محاسبه شده است. يافته‌هاي پژوهشي نشان مي‌دهد كه؛ ميانگين سني دانشجويان 24 سالاست كه 52 درصدشان مرد، 91 درصد آنان مجرد، 89 درصدشان در مقاطع كارداني و كارشناسي و 37 درصد آن‌ها در رشته‌هاي علوم انساني تحصيل مي‌كنند. ميانگين ميزان تمايل به مشاركت‌سياسي دانشجويان 1.6، ميزان اعتماد شان( اعتمادسياسي و اعتمادبه‌نفس‌سياسي)1.4، سطح جامعه‌پذيري‌شان 1.8 و احساس امنيت‌شان 2 از 5 مي‌باشد. باتوجه به نتايج آزمون آماري( همبستگي، T و F، تحليل رگرسيوني و تحليل ضرايب مسير) ميان متغيرهاي تبيين كننده( سطوح جامعه‌پذيري‌سياسي، احساس امنيت و اعتماد) با متغير تبيين‌شونده، رابطه‌معناداري وجود دارد و متغيرهاي مستقل، به‌صور مستقيم/ غيرمستقيم حدد 82 درصد واريانس ميزان مشاركت‌سياسي دانشجويان را پيش‌بني مي‌كنند، ازاين‌روي مي‌بايست سياست‌هاي راهبردي براساس اين يافته‌ها تدوين و كاربستي نمود.