ارائه مدل پيش‌بيني اعتياد به اينترنت بر اساس سيستم مغزي رفتاري با ميانجي گري انعطاف‌پذيري شناختي در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پيش‌بيني اعتياد به اينترنت بر اساس سيستم مغزي رفتاري با ميانجي‌گري انعطاف‌پذيري شناختي در نوجوانان صورت گرفت. مطالعه حاضر توصيفي-همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش حاضر متشكل از تمامي دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر آشتيان در سال تحصيلي 1401-1400 بود كه 250 نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها توسط پرسشنامه‌هاي انعطاف‌پذيري شناختي دنيس و واندروال (2010، CFI)، اعتياد به اينترنت يانگ (1998، IAT)، مقياس سيستم مغزي رفتاري كارور و وايت (1994 ،BIS/BAS) جمع‌آوري گرديد. داده‌هاي به‌دست‌آمده از طريق آزمون همبستگي و مدل‌يابي معادلات ساختاري مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بين سيستم فعال‌ساز رفتاري و انعطاف‌پذيري شناختي با اعتياد به اينترنت رابطه منفي و معناداري وجود دارد (0/01 P). بين سيستم بازداري رفتاري و انعطاف‌پذيري شناختي با اعتياد به اينترنت رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (0/01 P). همچنين مدل اصلاح‌شده از برازش مطلوبي برخوردار بود. يعني مدل پژوهش، قادر به تبيين و توضيح رابطه‌ي بين متغيرها است. همچنين نتايج حاكي از تأييد نقش ميانجي انعطاف‌پذيري شناختي در ارتباط بين سيستم‌هاي مغزي رفتاري با اعتياد به اينترنت در نوجوانان بود. (0/01 P). از اين رو، با اعمال برنامه‌ها و مداخلاتي براي افزايش انعطاف‌پذيري شناختي مي‌توان از گرايش به اعتياد به اينترنت كاست.