بررسي ويژگي‌هاي آنزيم‌هاي آلفا آميلاز و گلوكوزيداز غده گوارشي حلزون قهوه‌اي مركبات در مجاورت روغن اسانسي آويشن، اسطوخدوس و مرزنگوش

يكي از آفات مهم باغ‌هاي مركبات شمال ايران حلزون قهوه‌اي مي‌باشد. امروزه به دليل پيدايش مقاومت آفت‌ها به سموم شيميايي و اثرات زيان‌بار و مخرب آنها بر سلامت و محيط زيست بشر، يكي از راه‌هاي كنترل آنها ارزيابي ميزان اثر بازدارنده‌ها بر آنزيم‌هاي گوارشي، آلفا آميلاز و آلفا گلوكوزيداز به نظر مي‌رسد. هدف از اين مطالعه، اندازه‌گيري اثر اسانس آويشن، اسطوخدوس و مرزنگوش از خانواده نعنائيان، براي مهار اين دو آنزيم مي‌باشد. ابتدا غده گوارشي حلزون قهوه‌اي در حالت گرسنگي جداسازي و از آن عصاره آنزيمي به روش‌هاي هموژنيزاسيون و سانتريفيوژ در دماي چهار درجه سانتي‌گراد تهيه شد. پارامترهاي سينتيكي و فعاليت آلفا آميلاز و آلفا گلوكوزيداز در عصاره آنزيمي اندازه‌گيري شد. اسانس‌گيري از پودر خشك هر سه گياه به روش كلونجر انجام شد. فعاليت آلفا آميلاز و آلفا گلوكوزيداز در مجاورت اسانس هر يك از گياهان در غلظت‌هاي مختلف اندازه‌گيري شد. ميزان پروتئين موجود در عصاره آنزيمي استخراج شده 0.2 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر به‌دست آمد. مقادير Km و Vmax براي آلفا آميلاز به‌ترتيب 0.13 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر و 0.062 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر بر دقيقه اندازه‌گيري شد. مقادير IC50 براي آلفا آميلاز در مجاورت اسانس‌هاي آويشن، اسطوخدوس و مرزنگوش به‌ترتيب 2.462 ، 0.2816 و 0.114 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر و براي آنزيم آلفا گلوكوزيداز IC50 به‌ترتيب 0.741 ، 2.036 و 1.668 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر به‌دست آمد. نتايج به‌دست آمده نشان داد كه اسانس روغني آويشن، اسطوخدوس و مرزنگوش مي‌توانند آنزيم‌هاي آلفا آميلاز و آلفا گلوكوزيداز جداسازي شده از حلزون را مهار نموده و به عنوان منابع طبيعي، كم هزينه و قابل دسترس براي كاهش خسارت به مركبات مورد توجه قرار گيرند.