تبيين تعالي بيداري اسلامي در آينه تمام نماي انقلاب اسلامي

انديشه و نوع نگاه ملّت ها به جهان، تاثيرگذار بر سبك زندگي آنها است و جامعه ايران تحت تاثير انديشه و ايدئولوژي عميق، قرون متمادي را سپري نموده است. اينكه ايدئولوژي تا چه حد در رويكرد جوامع و وقوع انقلاب ها تاثيرگذار است؟ و اينكه نگاه ايدئولوژيك مانع تفكّر و تحوّل و آزادي در رفتار است؟ يا به عكس، بر اساس تفكّر و تكامل زا و تعالي بخش براي جوامع است؟ مساله اي اختلافي است كه در مقام پاسخ با روش تحليلي توصيفي، پس از اشاره به نظام انقلاب هاي نسل چهارم از منظر متفكران، تاثير جهان بينيِ الهي بر وقوع انقلاب ايران و چگونگيِ دستيابيِ به آزادي و برچيدن نظام استبدادي را بر اساس تفكّر و ايدئولوژي الهي، تبيين مي كنيم. ايران از جوامع انقلابي است كه در عين تاثيرپذيري از جريان كلّي بيداري در گذشته، با انقلاب ايدئولوژيك و بزرگ و ماندگار خود، به تبيين گري قوي براي اعتلاي ملل اسلامي تبديل شده است. در اين مقاله بررسي مي شود كه ايدئولوژي مذهبي واقعي مي تواند موجبات تحوّل انديشه اي و سياسي عليه استبداد و وابستگي را فراهم سازد و پيشگامي ايران در مقابله با استبداد و استعمار، بيانگر ظرفيّت بالاي روح آزادگي در ايران بود و تاريخ انقلاب اسلامي، تبيين گر و القاكننده اصلي استبدادستيزي در قالب بيدارگري در جهان اسلام است.