عنصر جمعيت و نقش دولت در مديريت و جلوگيري از كاهش آن براساس مباني فقهي

مسئله جمعيت و مديريت آن، از مهم‌ترين مباحث يك جامعه و دولت است، در فقه اسلامي نسبت به جمعيت و توليد نسل و همچنين آثار و بركات آن تذكر داده شده است و چه‌بسا كم‌جمعيتي تأثير زياد و غيرقابل‌انكاري بر قوت و ضعف دولت به شمار مي‌آيد. در كنار آن، سفارش قرآن كريم و ائمه بزرگوار (عليهم‌السلام) نسبت به توليد نسل و تربيت فرزندان صالح، آفات و آسيب‌هاي زيادي نيز در سر راه خانواده‌ها نسبت به كاهش جمعيت و تهديد نسل وجود دارد. لذا لازم است كه مديران دولتي با توجه مباني فقهي نسبت به توليد نسل و خطرات ناشي از كاهش جمعيت و همچنين تربيت صحيح فرزندان اهتمام و تدابير لازم را اتخاذ نمايند. در اين مقاله ابتدا جمعيت را از لحاظ لغوي و اصطلاحي و سپس جمعيت را از ديدگاه آيات و روايات و فقه اسلامي مورد بررسي قرار داده و سپس به آثار زيان‌بار كمبود جمعيت و محاسن جمعيت پرداخته و در پايان نيز ضمن ريشه‌يابي به ذكر چند پيشنهاد براي دولتمندان در جهت افزايش جمعيت پرداخته است.