طراحي الگوي كاهش طفره‌روي اجتماعي در سازمان‌هاي دولتي فناوري محور و دوركار با رويكرد ارتقاي بهره‌وري

اين پژوهش با هدف طراحي الگوي كاهش طفره‌روي اجتماعي در سازمان‌هاي دولتي دوركار با رويكرد ارتقاي بهره‌وري انجام شد. اين پژوهش از منظر نوع توصيفي و از منظر نتيجه كاربردي بوده و با استفاده از روش آميخته (كمي – كيفي) به انجام رسيد كه استخراج 5 بعد اصلي از 16 مؤلفه و 51 شاخص در بخش كيفي با استفاده از تحليل مضمون مصاحبه با 20 نفر از خبرگان دانشگاهي و سازماني در حوزه طفره‌روي اجتماعي صورت گرفت و براي دست‌يابي به الگو در بخش كمي از روش الگو‌سازي ساختاري تفسيري (ISM) و همچنين پرسشنامه استفاده شد. جامعه آماري در بخش كمي، كارشناسان ارشد شركت خدمات انفورماتيك بودند. در تجزيه و تحليل داده‌هاي كيفي از نرم‌افزار Maxqda و در تجزيه و تحليل داده‌هاي بخش كمي حاصله از 96 پرسشنامه و نرم‌افزار‌‌هاي SPSS وPLS  استفاده شد. تحليل داده‌هاي كيفي و كمي پژوهش دست‌يابي به 5 بعد سازماني، رفتاري، نظام‌هاي مديريتي، فرهنگي و اهداف/رويكردها بود كه طي تحليل‌هاي صورت گرفته متغير سازماني به‌عنوان متغير مستقل، متغير اهداف/استراتژي به‌عنوان متغير وابسته، متغير نظام‌هاي مديريتي به‌عنوان متغير ميانجي و در نهايت متغيرهاي رفتاري و فرهنگي به‌عنوان متغيرهاي رابط شناسايي شدند. الگوي حاصله از تحليل ISM منتج به ارائه الگويي 3 سطحي بود كه بعد سازمان تأثيرگذارترين و بعد اهداف/ رويكردها به‌عنوان تأثيرپذيرترين بعد شناخته شد. بهره‌‌گيري از نتايج الگوي اكتشافي اين پژوهش مي‌تواند به صورت عملي منتج به كاهش طفره‌روي اجتماعي در سازمان‌هاي دوركار شده و در عين حال ارتقاي بهره‌وري در اين سازمان‌ها را به همراه داشته باشد.