سيلاب 6 مرداد 1401 امامزاده داوود؛ درس‌هايي براي شناخت خطر سيل در شمال گستره تهران

بارش‌هاي شديد در زمان‌هاي غيرمتعارف، همواره يكي از عوامل مهم ايجاد خسارات فراوان در مناطق كوهستاني با اقليم نيمه‌خشك است. در بسياري موارد بي‌توجهي به وضعيت زمين‌ريخت‌شناسي و حريم رودخانه، تعرض و ساخت و ساز در مسير و حريم قانوني رودخانه و همينطور تغيير اقليم و تغيير الگوي بارش‌ها به‌ويژه در شرايط ال‌نينيو، سبب بروز مخاطرات محيطي از جمله سيل مي‌گردد. در اين پژوهش، به بررسي علل سيل 6 مرداد سال 1401 امامزاده داوود و ارائه راهكارهاي علمي براي كاهش اثر تخريبي و سازگاري با اين گونه سيلاب ‌ها پرداخته شده است. منطقه امامزاده داوود در دامنه جنوبي بخش مركزي رشته كوه البرز، مكاني مذهبي-گردشگري مي‌باشد كه همه روزه به‌ويژه در فصل تابستان ميزبان زائران و گردشگران زيادي است. توجه به حفظ امنيت، جان و مال مردم با اجراي برنامه‌هاي همراه با توسعه پايدار و در نظر داشتن مخاطرات منطقه از جمله سيلاب، زمين‌لرزه، بهمن و مانند آن از وظايف مسئولان امر مي‌باشد. سيل 6 مرداد ماه 1401كه پس از بارش شديد و ناگهاني باران رخ داد، سبب جاري شدن حجم زيادي آب با چگالي بالا حاوي خرده ‌هاي رسوبي و گل و لاي در محل رستوران ‌هاي بالادست و همچنين صحن و حياط شمالي و جنوبي امامزاده گرديد و طبقات پاييني از جمله مكان مقبره، در زير گل مدفون شد. اين سيلاب باعث مرگ بيش از 10 نفر، مصدوم شدن بيش از 20 نفر و مفقود شدن تعداد ديگري از انسان‌ها گرديد. بناي امامزاده و ساختمان ‌ها و زائرسراهاي اطراف رودخانه نيز دچار آسيب شدند. اين پژوهش به منظور شناخت عوامل اين رخداد و ارائه راهكار جهت كاهش خسارات ناشي از سيل در آينده انجام شده است و اساس آن، بررسي تصاوير ماهواره‌اي پيش و پس از سيلاب، ويژگي ‌هاي زمين‌شناسي و شرايط ساختاري منطقه، وضعيت آب‌بندها و رسوبات برجاي مانده در پشت آن‌ها، و بازديد‌هاي ميداني است و در نهايت  ارائه راهكارهاي بعدي براي مقابله و شناخت خطر سيل در مناطق كوهستاني شمال تهران ارائه شده است.