تاثير فعاليت هاي ورزشي همراه با موسيقي بر مشكلات رفتاري دانش آموزان دختر كم توان ذهني آموزش پذير

اين پژوهش با هدف بررسي تأثير فعاليت ورزشي همراه با موسيقي بر مشكلات رفتاري دانش آموزان كم توان ذهني آموزش پذير شهرستان يزد انجام شد. روش پژوهش از نوع كمي و كار آزمايي باليني بود. طرح پژوهش نيز از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. به همين منظور نمونه به حجم 40 نفر دختر كم توان ذهني با بهره هوشي 70-50 با نمونه گيري انتخابي از مدرسه استثنايي كوثر شهر يزد انتخاب شدند و بر اساس نمره هاي پيش آزمون به صورت همگن در چهار گروه (سه تجربي و يك كنترل) قرار گرفتند. گروه‌ها شامل موسيقي، ورزش، ورزش همراه با موسيقي و كنترل بودند. آزمودني‌ها با استفاده از آزمون مشكلات رفتاري مايكل راتر به صورت پيش آزمون و پس آزمون مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده­ها با استفاده از نرم افزار  SPSS نسخه 26 و تغييرات درون گروهي از تي وابسته و تغييرات برون گروهي به صورت پس آزمون و پيش آزمون از آزمون تحليل واريانس يك سويه انجام گرفت، آزمون تحليل واريانس يك طرفه نشان داد نمره مشكلات رفتاري در بين گروه‌ها پيش آزمون غير معني دار  و پس از آزمون معني دار بود. ميانگين نمره مشكلات رفتاري در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون در گروه هاي ورزش، موسيقي، ورزش و موسيقي كاهش معني دار داشت و با توجه به نتايج و مقايسه ميانگين‌هاي سه گروه آزمايش تفاوت معني داري در ميزان اثربخشي سه گروه (موسيقي، ورزش، ورزش همراه با موسيقي)، با توجه به نتايج تحقيق حاضر به نظر مي‌رسد فعاليت‌هاي ورزشي و موسيقي بر بهبود مشكلات رفتاري در كودكان كم توان ذهني تأثير مثبت داشته است و تفاوت بين اثربخشي سه گروه (موسيقي، ورزش، ورزش همراه با موسيقي) در كاهش مشكلات رفتاري وجود ندارد.