اثر برنامه‌ي تمرينات عملكردي بر بهبود ريتم كتفي_ بازويي و عملكرد بازيكنان نخبه‌ي تنيس مبتلابه ديسكينزي كتف

مقدمه: ﺷﻮاﻫﺪ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﻌﺘﺒﺮ در زﻣﯿﻨﻪ‌ي ﻣﯿﺰان اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﻣﻄﻠﻮب ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت عملكردي بر بهبود وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮي ﮐﺘﻒ و ﻋﻤﻠﮑﺮد ورزشكاران تنيس اﻧﺪك اﺳﺖ. بنابراين ﻫﺪف از مطالعه‌ي حاضر، اثر برنامه‌ي تمرينات عملكردي بر بهبود ريتم كتفي_ بازويي و عملكرد بازيكنان نخبه‌ي تنيس مبتلا به ديسكينزي كتف است.مواد و روش‌ها: براي انجام اين پژوهش، سي‌نفر از ورزشكاران برتر تنيس در سطح كشوري كه مبتلابه اختلال ديسكنزي كتف بودند، به‌صورت هدفمند و تصادفي انتخاب و به دو گروه پانزده ‌نفره‌ي تجربي و كنترل تقسيم‌بندي شدند. قبل و بعد از هشت‌ هفته تمرينات عملكردي ريتم كتفي_ بازويي و عملكرد اندام فوقاني با استفاده از اينكلينومتر و آزمون Y ارزيابي شدند. در بخش آمار استنباطي، از آزمون تحليل كوواريانس براي مقايسه‌‍ي تفاوت‌هاي بين‌گروهي و از آزمون تي‌ همبسته، براي مقايسه‌ي تفاوت‌هاي درون‌گروهي استفاده شد. يافته‌ها: نتايج آزمون تي‌ زوجي نشان‌دهنده‌ي اثر معنادار تمرينات عملكردي بر ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ريتم كتفي_ بازويي در زواياي صفر درجه (0/004=P)، 45 درجه (0/001 P)، 90 درجه (0/001 P) و 135درجه (0/001 P) و همچنين عملكرد اندام فوقاني (0/002=P) در گروه تجربـي است. نتيجه‌گيري: ﺑﻪ‌ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮات اﯾﺠﺎدﺷﺪه در وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮي ﮐﺘﻒ آزﻣﻮدﻧﯽﻫﺎي ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ‌دﻧﺒﺎل ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻋﺼﺒﯽ_ﻋﻀﻼﻧﯽ  اﯾﺠﺎد ﺷﺪ و نتايج حاكي از آن است كه  انجام ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌ي ﺗﻤﺮﯾﻨات عملكردي افزون‌بر ﺑﻬﺒﻮد راﺳﺘﺎي ﮐﺘﻒ براي ارﺗﻘﺎ ﻋﻤﻠﮑﺮد ورزﺷﮑﺎران رﺷﺘﻪ‌ي تنيس ﻣؤﺛﺮ مي‌تواند ﺑﺎﺷﺪ.