كاربردي‏ سازي روش تحليل محتواي كيفي در فيلم‏ هاي شخصيت‏ محور (با تمركز بر آراي فرويد و گزيده آثار هيچكاك)

هدف از پژوهش حاضر، تحليل كيفي محتواي تعدادي از فيلم ‏هاي سينمايي ساختۀ آلفرد هيچكاك بر اساس نظريات زيگموند فرويد است. روش تحقيق، تحليل محتوا با رويكرد كيفي بوده كه با تمركز بر نظريۀ شخصيت فرويد، سه فيلم- طناب، رواني و سرگيجه- از مجموعه آثار هيچكاك را به عنوان جامعه آماري مورد تحليل قرار مي ‏دهد. شيوۀ گزينش آثار(نمونه‏ گيري)، بر پايۀ گزينش و نزديكي موضوعي-روايي و همچنين، دارابودن بيشترين شاخص ‏هاي تحليلي(واحدهاي تحليلي و معنايي-مقوله ‏هاي اكتشافي بر پايۀ آراي فرويد) بر اساس پرسش ‏هاي اصلي پژوهش و به شيوۀ هدفمند و غيرتصادفي به انجام رسيده است. ابزار تحقيق دربرگيرندۀ واحدهاي تحليل، واحدهاي معنا، مناطق محتوايي و مقولۀ تحليل بوده كه بر اساس آراي فرويد به صورت اكتشافي (از منابع كتابخانه ‏اي، ديداري و شنيداري) ارائه شده و مورد سنجش قرار گرفته ‏اند. نتايج و يافته ‏هاي پژوهش، مؤيد ضرورت كاربردي‏ سازي روش تحليل محتواي كيفي در مطالعات سينمايي بوده و همچنين، بيانگر تحقق هدف اصلي و اهداف فرعي پژوهش با محوريت تحليل محتواي پنهان فيلم‏ ها، تعيين شخصيت‏ هاي اصلي در هر فيلم به مثابه واحد تحليل، تعيين سكانس ‏هاي حضور شخصيت ‏هاي اصلي به مثابه واحد معنا و نهايتا، تعيين دو مقولۀ غرايز و اضطراب به مثابه مقوله‏ هاي اصلي و نيز، استخراج دو منطقۀ محتوايي محوري با عنوان ساختار شخصيت و سطوح شخصيت با اتكا به نظريه فرويد است.