پويايي‌هاي روابط مصرف برق، اثر محيطي و رشد اقتصادي با رويكرد ضرايب پارامتر طي زمان

كشورهاي درحال توسعه با مشكل تخريب محيط زيست مواجه هستند. تخريب محيط زيست در اثر استفاده از انرژي‌هاي تجديدناپذير براي رشد اقتصادي ايجاد مي‏شود، اما نمي‏توان پيامدهاي تخريب محيط زيست را ناديده گرفت. در اين مطالعه، براي بررسي پويايي بين زماني بين توليد ناخالص داخلي واقعي ايران (نفتي و غيرنفتي)، مصرف برق و اثر محيطي براي سال‌هاي 1346-1397 از مدل خودتوضيح برداري پارامترهاي متغير طي زمان (TVP-VAR) استفاده مي‌شود. نتايج نشان مي‌دهد كه مدل TVP-VAR براي بررسي پويايي رابطه بين مصرف برق، توليد ناخالص داخلي واقعي و اثر محيطي كاربردي است. علاوه بر اين، تجزيه و تحليل توابع واكنش ضربه‌‏اي پارامتر طي زمان توليد ناخالص داخلي واقعي (نفتي و غيرنفتي)، مصرف برق و اثر محيطي به شوك‌هاي ساختاري، نشان مي‌دهد كه واكنش‌ها به ميزان نوسانات ساختاري توليد ناخالص داخلي واقعي (نفتي و غيرنفتي)، مصرف برق و شوك‌هاي اثر محيطي، بستگي دارد. توصيه مي‌شود كه سياست‌گذاران در ايران، به منابع انرژي تجديدپذير توجه داشته باشند؛ چراكه جايگزيني منابع انرژي سنتي قديمي مانند زغال‌سنگ، گاز و نفت، به تقاضاي فزاينده براي انرژي كمك مي‏كند. براي دستيابي هم‌زمان به رشد اقتصادي پايدار و كيفيت محيطي بلندمدت، به سرمايه‌گذاري زيادي در فناوري‌هاي انرژي جديد توصيه مي‌شود.