بررسي نظرات نيومن دربارۀ علل اخراج احمد بن محمد بن خالد برقي از قم

نيومن در كتاب دورۀ شكل‌گيري تشيع دوازده‌امامي؛ گفتمان حديثي ميان قم و بغداد در ضمن مباحث خويش به بررسي موضوع اخراج برقي پرداخته و معتقد است اين اقدام ريشه در باورهاي مذهبي آن جامعه مبني‌بر ظهور زودهنگام امام عصر(ع) در آينده‌اي نزديك داشته و لذا عدم احساس نياز به نگارش چنين تأليفاتي، آن‌هم ازطرف يكي از موالي خاندان اشعري را علت اصلي اين تصميم مي‌داند و با ترسيم فضاي بوم‌شناسي جامعۀ قم، استقبال از بازگشت برقي را پس از عدم تحقق باورهاي اعتقادي جامعه و به‌تبع آن درك اهميت كار برقي را، از دلايل نظريۀ خويش مي‌داند. در اين پژوهش به روش توصيفي‌تحليلي و با استناد به شواهد تاريخي و روايات موجود درزمينۀ آگاهي‌بخشي مسئلۀ غيبت توسط معصومين(ع)، غيرعلمي بودن نظريۀ نيومن مشخص خواهد شد و درنتيجه مي‌توان تفاوت‌هاي بين مباني فكري، سياسي و اقتصادي بين اشعري و برقي را زمينه‌ساز و از علل اصلي اين قضيه دانست؛ عواملي كه به‌زعم اشعري باعث بر هم زدن يكپارچگي جريان اعتقادي و سياسي جامعۀ قم بوده كه پس از فهم اشتباه خويش، براي جبران آن اقدام نموده است.