توافقات خروج مؤثر بر نقل و انتقال سهام به اشخاص ثالث در سرمايه‌گذاري خطرپذير

توافقات قراردادي در سرمايه‌گذاري خطرپذير كه منبع اصلي تأمين مالي كسب و كارهاي نوپا به شمار مي‌رود، به سه دسته توافقات مالي، كنترلي و خروج قابل تقسيم هستند. توافقات خروج به توافقات و شروطي اطلاق مي‌شوند كه با هدف تسهيل دستيابي سرمايه‌گذار به خروجي موفق و پربازده از كسب و كار سرمايه‌پذير پيش‌بيني مي‌شوند كه آخرين و مهم‌ترين مرحله از فرآيند سرمايه‌گذاري خطرپذير است. از ميان توافقات خروج، دو شرط به طور مستقيم بر نقل و انتقال و فروش سهام به اشخاص ثالث كه يكي از طرق اصلي و متداول خروج سرمايه‌گذاران خطرپذير و نقدشوندگي سهام ايشان است، تأثيرگذار هستند. دو شرط مزبور كه از آنها تحت عنوان توافقات خروج مؤثر بر نقل و انتقال سهام در سرمايه‌گذاري خطرپذير ياد مي‌شود عبارتند از شرط «حق الزام سهامداران به فروش سهام» و شرط «حق پيوستن به سهامداران فروشنده». تحليل ماهيت و كاركرد شروط قراردادي مزبور و تطبيق آن با مواد قانوني مربوطه و اصول فقهي نشان مي‌دهد علي‌رغم ترديدهاي وارده، اعمال اين شروط مهم و كاربردي در نظام حقوقي ايران به عنوان توافقاتي مشروع و معين كه مغايرتي با مقررات آمره ندارند، با تكيه بر اصل آزادي اراده و اصل صحت، با مانع قانوني مواجه نخواهد بود.