اثربخشي گروه‌درماني ذهن آگاهي مبتني بر شناخت بر كاهش اضطراب و افزايش كيفيت زندگي زوجين داراي شوهربزهكار

هدف: پژوهش حاضر جهت بررسي اثربخشي گروه‌درماني ذهن اگاهي مبتني بر شناخت بر كاهش اضطراب و افزايش كيفيت زندگي زوجين داراي شوهربزهكار انجام گرفت. روش پژوهش: طرح پژوهش حاضر شبه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعه اماري شامل كليه بزهكاران و همسرانشان بود كه در طول سال 1400 به كلينيك خدمات روانشناسي و مشاوره وصال مراجعه مي‌نمايند. براي نمونه گيري، از روش نمونه گيري در دسترس استفاده مي‌شود كه 20 نفر از زوجين، از مراجعان كلينيك خدمات روانشناسي و مشاوره وصال انتخاب و به صورت تصادفي در گروه ازمايش و گروه گواه جايگزين مي‌شوند. اعضاي گروه آزمايش 8 جلسه گروه‌درماني ذهن اگاهي مبتني بر شناخت را دريافت كردند و به اعضاي گروه گواه هيچ مداخله‌اي ارائه نشد. قبل و بعد از اجراي مداخله پرسشنامه اضطراب بك (بك و همكاران، 1990) و كيفيت زندگي (گروه سازمان جهاني بهداشت، 1998) توسط گروه نمونه تكميل شدند. يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس اندازه گيري مكرر نشان داد كه در مراحل پس آزمون و پيگيري اضطراب زنان داراي شوهربزهكار گروه آزمايش نسبت به گروه گواه كاهش معناداري (F = 89.74, P = 0.001) و كيفيت زندگي گروه ازمايش نسبت به گروه گواه افزايش (F = 110.31, P = 0.001) معنادار يافته است. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش مؤيد اين مهم است كه گروه‌درماني ذهن آگاهي مبتني بر كاهش اضطراب باعث كاهش تعارض‌هاي زناشويي زوجين داراي همسر بزهكار مي‌گردد.