بررسي اثربخشي نقاشي درماني بر اضطراب سلامت، احساس تنهايي و اضطراب مرگ سالمندان

هدف: اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي نقاشي درماني بر اضطراب سلامت، احساس تنهايي و اضطراب مرگ سالمندان انجام شد. روش پژوهش: اين پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه آزمايش و گروه كنترل با يك دوره آزمون پيگيري بود. از جامعه آماري سالمندان مقيم خانه‌هاي سالمندان شهرستان تهران در سال 1400 30 نمونه به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي وگروه كنترل جايگزين شدند. نقاشي درماني به مدت ده جلسه براي گروه آزمايش اعمال شد. يافته-هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه اضطراب سلامتي (سالكوسيس و وارويك، ۲۰۰۲)، احساس تنهايي (دهشيري و همكاران، 1386) و اضطراب مرگ تمپلر (1970) جمع‌آوري شد و با استفاده از تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه ميانگين نمرات پس‌آزمون و آزمون پيگيري اضطراب سلامت، احساس تنهايي و اضطراب مرگ در گروه آزمايش كاهش پيدا كرد و نتايج تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر نشان داد كه مداخله نقاشي درماني بر كاهش اضطراب سلامت، احساس تنهايي و اضطراب مرگ سالمندان اثربخش است (p 0.001). نتيجه‌گيري: بنابراين پيشنهاد مي‌شود از مداخله نقاشي درماني به منظور كاهش اضطراب سلامت، احساس تنهايي و اضطراب مرگ سالمندان استفاده شود.