بررسي الگوي تجويز آنتي‌بيوتيك در دندانپزشكان شهر اردبيل بر اساس سيستم بين‌المللي ATC/DDD

زمينه و هدف: آنتي‌بيوتيك‌ها از داروهاي تجويزي شايع توسط دندان‌پزشكان مي‌باشند. مصرف غيرمنطقي اين داروها مي‌تواند علاوه بر هزينه منجر به عوارض ناخواسته دارويي مانند واكنش‌هاي افزايش حساسيت و مقاومت دارويي شود. اين پژوهش با هدف تعيين الگوي تجويز آنتي‌بيوتيك در دندانپزشكان شهر اردبيل بر اساس سيستم بين‌المللي ATC/DDD انجام شد. روش كار: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي 250 نسخه تجويز شده بيماران مراجعه‌كننده به دندانپزشكان شهر اردبيل در طول سه‌ ماهه دوم سال 1400 مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات مربوط به داروهاي تجويزشده شامل: دوز دارو، فركانس مصرف دارو، تعداد دارو كه در مطب‌ها و كلينيك‌هاي دندانپزشكي شهر اردبيل جمع آوري و تكميل شد و در نهايت بعد از تبديل داده‌ها به دوز معين روزانه بر اساس سيستم ATC-DDD، توسط آزمون‌هاي تحليل واريانس يكراهه بين گروهي و آزمون پست هاك توكي با استفاده از نرم‌افزار SPSS-21 تحليل گرديد، سطح معناداري كمتر از 0/05 در نظر گرفته شد.يافته‌ها: از كل 250 مورد نسخه‌ي بررسي شده 207 نسخه (82.8%) حاوي آنتي‌بيوتيك بودند كه بيشترين داروي آنتي بيوتيك تجويز شده توسط دندانپزشكان اردبيل، به ترتيب مترونيدازول (73.4%) و آموكسي سيلين (70.5%) بود. در همه داروهاي تجويز شده مقدار DDD از مقدار DDD استاندارد بالاتر بود. از نظر تعداد نسخ تفاوت معناداري ميان زنان و مردان وجود نداشت. بيشترين فراواني مربوط به نسخ سه دارويي و كمترين فراواني مربوط به نسخ شش دارويي بود. از نظر اشكال دارويي 201 نسخه (97.1 %) فقط داروي خوراكي و 6 مورد (2.9%) هر دو نوع خوراكي و تزريقي بود. نتيجه گيري: نتايج بيانگر ميزان تجويز آنتي بيوتيك در نسخ بيشتر از DDD استاندارد بود و تعداد اقلام دارويي تجويز شده در نسخه ها نيز از رقم توصيه شده توسط سازمان بهداشت جهاني بيشتر بود.