بررسي تأثير آموزش مديريت استرس به شيوه‌ي مجازي بر سلامت عمومي پرسنل اورژانس پيش‌بيمارستاني: يك مطالعه‌ي نيمه‌تجربي در طي همه گيري كوويد-19

سابقه و هدف: انجام مداخلات فوري براي ارتقاي سلامت عمومي پرسنل اورژانس پيش‌بيمارستاني ضروري است. هدف مطالعه‌ي حاضر بررسي تأثير آموزش مديريت استرس به شيوه ي مجازي بر سلامت عمومي پرسنل اورژانس پيش‌بيمارستاني بود.مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه‌ي نيمه‌تجربي كه در سال 1401 در شهر جيرفت انجام شد، 160 نفر از پرسنل اورژانس پيش‌بيمارستاني به روش تصادفي انتخاب و با تخصيص تصادفي ساده (قرعه‌كشي)، به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. جلسه‌هاي آموزشي محتواي مديريت استرس به مدت 8 جلسه‌ي 45دقيقه اي (2 جلسه در هفته) براي گروه مداخله، به‌صورت مجازي و آنلاين، از طريق Adobe Connect برگزار شد. پرسش‌نامه‌ي سلامت عمومي (GHQ) در دو مرحله، قبل و بلافاصله بعد از اتمام مداخله، در هر دو گروه تكميل شد. تحليل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه‌ي 20، آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (ANCOVA) انجام شد. يافته‌ها: نتايج پس‌آزمون تفاوت معني‌داري را بين دو گروه از لحاظ نمره‌ي كلي سلامت عمومي نشان داد (15.10 ± 46.13 در گروه كنترل، در مقابل 12.63 ± 34.50 در گروه مداخله). همچنين، بعد از مداخله، نمره‌ي كلي سلامت عمومي و خرده‌مقياس هاي آن فقط در گروه مداخله، كاهش معني داري داشت (0.001 P). نتيجه‌گيري: اجراي برنامه‌ي آموزش مجازي مديريت استرس به ارتقاي سلامت عمومي پرسنل اورژانس پيش‌بيمارستاني كمك مي كند؛ لذا استفاده از آن به‌عنوان روشي مؤثر براي توانمندسازي نيروي انساني توصيه مي شود.