بررسي كارايي روش‌هاي مختلف برآورد تبخير با بهره‌گيري از داده هاي ماهواره اي در سطح آب شور (مطالعه موردي: درياچه اروميه)

تبخير يكي از منابع مهم هدررفت آب از سطح پهنه‌هاي آبي است. روش‌هاي متعددي براي برآورد تبخير ارائه شده است كه بررسي كارايي آن‌ها در سطح آب شور از اهميت بالايي برخوردار است. به همين دليل، هدف اين تحقيق، استفاده از تصاوير ماهواره‌اي در مدل‌هاي محاسبه تبخير از سطح آب شور و ارزيابي روش‌هاي مختلف برآورد تبخير (روش تركيبي، دما مبنا، تابش‌ مبنا و بيلان انرژي) بود. در اين راستا، با استفاده از تصاوير اسپكتروراديومتر تصويربردار با قدرت تفكيك متوسط (MODIS) و اندازه‌گيري‌هاي هواشناسي، تبخير از درياچه اروميه با استفاده از روش‌هاي Makkink، FAO56-PM، Priestley-Taylor، Kimberly-Penman، Hargreaves-Samani و METRIC محاسبه و نقشه توزيع تبخير در سطح درياچه توليد شد. نتايج اين تحقيق، نشان‌دهنده آن بود كه تبخير در سطح آب شور درياچه توزيع يكساني ندارد و ثابت گرفتن مقدار آلبيدو و تابش درون درياچه باعث بروز خطا در محاسبه تبخير از آب خواهد شد. همچنين، مشخص شد كه روش‌هاي تركيبي به دليل درنظر گرفتن تمام پارامترهاي مؤثر بر تبخير، خطاي كمتري داشته و نتايج قابل اعتمادتري را نسبت به ديگر روش‌ها ارائه مي‌دهند.