پيش‌بيني تبخير با استفاده از تئوري آشوب و هوش مصنوعي در مناطق خشك (مطالعه موردي: استان سمنان)

تبخير از پديده‌هاي مهم چرخه آب‌شناختي است و پيش‌بيني آن در مديريت، برنامه‌ريزي و حفظ آب ضروري است. از آنجائي كه تئوري آشوب به مطالعه سيستم‌هاي ديناميكي مي‌پردازد، لذا در تحقيق حاضر، پيش‌بيني فرآيند تبخير با استفاده از تركيب تئوري آشوب و مدل‌هاي هوشمند شامل ماشين بردار پشتيبان، درخت تصميم، يادگيري گروهي، و فرآيند گوسي انجام شد و داده‌هاي ايستگاه سينوپتيك سمنان طي دوره زماني 2019-1995 انتخاب شد. مقادير بهينه ميزان تأخير و و اطلاعات متقابل با استفاده از روش‌هاي نزديكترين همسايه نادرست به منظور بازسازي فضاي فاز متغير تبخير، به ترتيب برابر با 18 و 9 بدست آمد. با توجه به تركيب‌هاي متفاوتي از متغيرها، بهينه‌ترين پاسخ همه‌ي مدل‌ها براي تركيب كليه پارامترها مشخص شد و دو عامل تبخير و دما بيشترين تأثير را بر پيش‌بيني داشتند. به طور كلي، مدل ماشين بردار پشتيبان با R2 = 85.5 و  MAE = 1.4 بهترين كارايي را داشت و سپس، به‌ترتيب روش‌هاي فرآيند گوسي، يادگيري گروهي و روش درخت تصميم كارايي مناسبي داشتند. استفاده تركيبي تئوري آشوب به همراه الگوريتم‌هاي هوشمند از قابليت خوبي براي تخمين تبخير برخوردار است.