فراتركيب حكمراني شناختي؛ همگرايي علوم حكمراني و شناختي در درك پيچيدگي‌هاي حكمراني

پژوهش حاضر با هدف فراتركيب پژوهش‌هاي حكمراني شناختي به منظور درك پيچيدگي حكمراني به وسيلۀ همگرايي آن با علوم اعصاب (مطالعات مغز)، شناختي (مطالعات ذهن) و روان‏شناسي (مطالعات روان) انجام شده است. براي اين منظور، از رويكرد كيفي و روش سنتزپژوهي سندلوسكي و باروسو (2007) استفاده شده است. جامعۀ پژوهش اسناد علمي قابل دسترس در پايگاه‌هاي علمي داخلي و خارجي بوده است كه از ميان آن‏ها، 33 سند علمي به شيوۀ نمونه‌گيري هدف‏مند انتخاب و تحليل شدند. براي تحليل يافته‌ها، كدها از متن استخراج شدند و مقوله‌ها شكل گرفتند و در نهايت، الگوي نهايي تدوين شد. در پايان، براي بررسي اعتبار يافته‌هاي پژوهش از روش گروه كانوني استفاده شد كه طي آن، يافته‌هاي پژوهش در گروه كانوني 5 نفرۀ متخصصان حكمراني و شناختي مطرح، تصحيح و تكميل شدند. نتايج پژوهش، حاكي از شناسايي 12 مقوله براي حكمراني شناختي از جمله رويكرد شناختي، حل مسألۀ شناختي، خط‌مشي‌گذاري شناختي، تنظيم‌گري شناختي، آينده‌پژوهي شناختي، نظارت و ارزيابي شناختي، الگوسازي شناختي، خودحكمراني شناختي، هوشمندي شناختي، شايستگي‌هاي شناختي و در نهايت حكمراني بر علوم شناختي بوده است. مي‌توان نتيجه گرفت علوم شناختي با شناسايي نقاط كور و همچنين ساده‌سازي و تجزيه و تحليل موشكافانه به درك بهتر پيچيدگي حكمراني كمك مي‏ كند و پيشنهادهاي شناختي مناسبي را براي حكمراني ارائه مي دهد.