تبيين مدل چگونگي تاثير رسانه‌هاي ديجيتال بر ‌بحران‌ هاي سياسي اعتراضي در جمهوري اسلامي ايران

اعتراض شكلي از كنش سياسي است كه در آن افراد يا گروه‌هاي اجتماعي علناً نارضايتي خود را از سياست ‌هاي موجود ابراز مي‌كنند، از تغيير حمايت مي‌كنند يا حمايت خود را از يك هدف خاص ابراز مي‌كنند. در اين راستا، دلايل مختلفي براي اين وضعيت اشاره شده است، كه البته يكي از علل اصلي اين امر گسترش رسانه ‌هاي ديجيتال در دهه ‌هاي اخير بوده است. در اين راستا، هدف اين پژوهش بررسي تاثيرات رسانه ‌هاي ديجيتال بر روي كنش سياسي اعتراضي شهروندان در جامعه آماري كشور ايران با استفاده از داده‌ هاي موج هفتم پيمايش ارزش ‌هاي جهاني مي‌ باشد. نتايج مدل سازي معادلات ساختاري با استفاده از روش حداقل مربعات جزيي و نسخه 3 نرم افزار اسمارت پي ال اس نشان مي‌ دهد كه اولاً، رسانه‌ هاي ديجيتال از طريق افزايش كنش سياسي آنلاين، منجر به تقويت كنش سياسي اعتراضي در ميان شهروندان مي ‌شود. ثانياً، نتايج نشان مي‌ دهد كه رسانه‌ هاي ديجيتال از طريق كنش سياسي آنلاين و سپس نگراني‌هاي سياسي در ميان شهروندان نيز مي تواند باعث گسترش كنش ‌هاي اعتراضي شهروندان گردد.