مدل تاب‌آوري مناطق آزاد ايران در ارتقا اقتصاد ملي

هدف پژوهش حاضر، شناسايي مدلي كارآمد براي تاب‌آوري مناطق مناطق آزاد ايران به منظور ارتقا اقتصاد ملي است. روش پژوهش توصيفي از نوع پيمايشي است. جامعه آماري 214 نفر از نخبگان و خبرگان با نظر به علم و تجربه و حيطه فعاليت در زمينه مرتبط بود براي پاسخگويي به سوال پژوهش مبني بر اينكه مدل مناسب تاب‌آوري مناطق آزاد چيست، ابتدا با روش دلفي طبق نظر متخصصان مرتبط با موضوع، عوامل توسعه مناطق آزاد و شاخص‌هاي آن، شناسايي شد و بر اساس آن، پرسشنامه نهايي تهيه گرديد، پنج عامل سياسي، قانوني، زيرساختي، سياست‌هاي اجرايي و جهت‌گيري استراتژيك تاييد شدند. در مرحله بعد، پرسشنامه در اختيار خبرگان و متخصصان قرار گرفت. تحليل نتايج به همان روش تحليل عاملي و نرم افزار ليزرل انجام شد. تحليل مدل ساختاري نشان داد كه عوامل سياسي، جهت‌گيري‌هاي استراتژيك و سياست‌هاي اجرايي، تاثير مستقيم و معناداري بر تاب‌آوري مناطق آزاد ايران دارد.