پيش‌بيني درك‌مطلب خوانده‌شده براساس انگيزش خواندن و نگرش خواندن در بين دانش‌آموزان شهر يزد

خواندن يكي از مهمترين مهارت‌هاي تحصيلي به‌شمار مي‌آيد. بسياري از پژوهشگران، هدف نهايي خواندن را درك‌مطلب در نظر گرفته‌اند و براين باورند كه عوامل هيجاني تأثير زيادي برآن دارد. لازم است ميزان پيش‌بيني‌‌پذيري درك‌مطلب براساس متغيرهاي انگيزش خواندن و نگرش نسبت به خواندن بررسي و تحليل شود. اين پژوهش با هدف پيش‌بيني درك‌مطلب براساس انگيزش خواندن و نگرش خواندن در بين دانش‌آموزان شهر يزد، انجام شد. جامعه‌ آماري اين پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دختر و پسر پايه‌ ششم شهر يزد در سال تحصيلي 02-1401 كه بر اساس آمار آموزش‌وپرورش 11374 نفر اعلام‌شده است، مي‌باشد. در اين پژوهش براي تعيين نمونه، از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي استفاده شد. حجم نمونه براساس جدول كرجسي و مورگان، برابر با 375 دانش‌آموز به دست آمد كه به تفكيك جنسيت عبارت از 193 دختر و 182 پسر  بود. دانش‌آموزان به سؤالات درك‌مطلب پرلز (2011)، انگيزش خواندن (ويگفيلد و گاتري، 1997) و پرسش‌نامه نگرش خواندن (مك‌كنا و كير، 1999) پاسخ دادند. براي تحليل داده‌ها از روش رگرسيون چندگانه استفاده شد.  نتايج نشان داد كه خواندن كارآمد، انگيزش دروني خواندن و نگرش تحصيلي خواندن درك‌مطلب را به‌طور معني‌داري پيش‌بيني مي‌كنند (0.05 p). درحالي‌كه انگيزش بيروني خواندن، انگيزش اجتماعي خواندن و خواندن تفريحي نمي‌توانند درك‌مطلب خوانده را به‌طور معني‌داري پيش بيني كنند (0.05 p).