بررسي آثار حفاظتي تجويز عصاره ساقه گياه دم اسب بر دژنراسيون مركزي ناشي از ضايعه كمپرسيو عصب سياتيك در نورونهاي حركتي شاخ قدامي نخاع رت

هدف: بررسي آثار تجويز عصاره ساقه گياه دم اسب در به تعويق انداختن يا جلوگيري از دژنراسيون مركزي نورون هاي حركتي نخاع مواد و روشها: روش تحقق حاضر روش تجربي بوده است. براي اين منظور از مدل جانوري رت نژاد ويستار استفاده شد و رت هاي با ضايعه عصب سياتيك به يك گروه شم، يك گروه كنترل و سه گروه تجربي تقسيم شدند و در نوبتهاي مختلف مورد تزريق داخل صفاقي 15mg/kg از عصاره اين گياه قرار گرفتند. پس از يك مراقبت يك ماهه، حيوانات با استفاده از فرمالين 10 درصد تحت پرفيوژن قلبي قرار گرفتند و از نخاع ناحيه كمري آنها نمونه برداري شد و با آماده سازي بافتي، تهيه مقاطع ميكروسكوپي و رنگ آميزي، با استفاده از روش استريولوژيكي (دايسكتور)، دانسيته نورونهاي حركتي آلفا مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته ها: كاهش معني دار دانسيته تعداد نورونهاي آلفا در گروه شم در مقايسه با گروه كنترل (p<0.001) و افزايش معني دار دانسيته تعداد اين نورونها در گروههاي تجربي در مقايسه با گروه شم (p<0.05) مشاهده شد. نتيجه گيري: شواهد به دست آمده نمايانگر آن بود كه درمان با عصاره گياه دم اسب احتمالا داراي آثار ترميمي مثبت است. بررسي آماري مجموع نورونهاي گاما و بينابيني نيز نشان داد كه بين هيچ يك از گروهها تفاوت معني دار وجود ندارد. اين آثار ممكن است ناشي از جلوگيري و يا به تاخير افتادن روند دژنراسيون مركزي و احتمالا تسريع در روند ترميم فيبرهاي عصبي مربوط به نورونهاي آلفا تلقي شود.