تقلب در اعتبار اسنادي تجاري، اعتبارنامه تضميني و ضمانتنامه مستقل بانكي

تقلب مفهومي است كه در‌ حوزه علم حقوق فراوان با آن سر ‌و‌ كار داريم. به طور ‌كلي، هنگامي اين اصطلاح را به كار‌ مي گيريم كه يك قاعده حقوقي يا يك حق با‌ سوء ‌نيت به موقع اجرا گذاشته شود و در ‌اثر اعمال آن قاعده حقوقي يا حق به منافع و حقوق شخص ديگر يا حقوق كل جامعه زيان برسد. در ‌حوزه تجارت، تقلب در‌ زمينه هاي مختلفي مطرح مي شود. مقاله حاضر، عمدتا موضوع تقلب را در ‌مورد مطالبه ناحق وجه اعتبارات اسنادي و ضمانتنامه هاي عند‌المطالبه مورد بحث ‌و‌ بررسي قرار ‌مي دهد. به طور ‌كلي مي توان گفت اعتبارات اسنادي و ضمانتنامه هاي مستقل حق ذي نفع داير ‌به مطالبه وجه از يك نهاد مالي و پولي همچون يك بانك را تضمين مي نمايند. هنگامي كه ذي نفع وجه يكي از اين ابزار‌ها را مطالبه مي كند، براي توجيه عدم پرداخت وجه اعتبار اسنادي يا ضمانتنامه مستقل، يا جهت اعتراض به پرداختي كه قبلا صورت‌ گرفته است، اغلب به «ايراد تقلب» استناد مي شود. اساسا هنگامي كه اخلاق و حقوق در تعارض با يكديگر قرار‌ مي گيرند، حقوق به كمك اخلاق مي شتابد و اخلاق را بر حقوق مقدم مي دارد.