بررسي توان رقابت‌پذيري سامانه‌ي توليد ارقام مختلف برنج در استان گيلان

اين پژوهش با بهره‌گيري از مطالعات ميداني و جمع‌آوري پرسش‌نامه از مزارع برنج هيبريد استان گيلان در سال زراعي 85-1384 مزيت نسبي توليد اين رقم را مورد بررسي قرار داد. از سوي ديگر، محاسبه‌ي سودآوري اجتماعي، توان رقابت صادراتي و استفاده از ره‌يافت برنامه‌ريزي خطي به منظور محاسبه‌ي شاخص‌هاي مزيت و الگوي كشت بهينه‌ي اجتماعي زراعت ارقام برنج دانه‌بلند مرغوب و پرمحصول در سناريوهاي مختلف از ديگر اهداف مورد نظر در اين پژوهش است. نتايج به دست آمده از محاسبه‌ي مزيت نسبي و توان رقابت صادراتي گوياي وضعيت برتر برنج دانه‌بلند پرمحصول در قياس با برنج دانه‌بلند مرغوب در سناريوهاي مختلف است. از سوي ديگر، الگوي برنامه‌ريزي خطي توسعه‌ي سطح زير كشت ارقام پرمحصول تا 86 هزار هكتار را به منظور بيشينه‌سازي سود اجتماعي پيش‌نهاد كرد. با توجه به اهميت برنج در امنيت غذايي ايران، اصلاح سامانه‌ي توليدي براي كشت مكانيزه‌ي اين محصول و كاهش هزينه‌هاي توليد در جهت افزايش رقابت‌پذيري و جلوگيري از اثر منفي كاهش سياست‌هاي حمايتي الزامي است.