تاثير مديريت زمان در پيشرفت تحصيلي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد مراغه

به منظور بررسي تاثير مديريت زمان در پيشرفت تحصيلي دانشجويان، از 4450 نفر جامعه آماري بر اساس جدول كرجسي و مورگان به تفكيك رشته و جنسيت، 354 نفر به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب شدند و به پرسشنامه بريتون و تسر (1991) كه سه بعد برنامه‌ريزي طولاني‌مدت، برنامه‌ريزي كوتاه‌مدت و ترجيح زمان براي نظم (نگرش به زمان) را مي‌سنجيد، پاسخ دادند. پرسشنامه‌ها پس از تكميل، جمع‌آوري شد. اطلاعات حاصل پس از كدگذاري با استفاده از روشهاي آماري همبستگي پيرسون، T مستقل و تحليل واريانس يكسويه، تجزيه و تحليل گرديد. نتايج آزمونهاي همبستگي نشان داد كه بين مولفه‌هاي برنامه‌ريزي كوتاه‌مدت و نگرش به زمان با پيشرفت تحصيلي رابطه معناداري وجود دارد ولي بين مولفه برنامه‌ريزي بلندمدت و پيشرفت تحصيلي رابطه معناداري وجود ندارد. همچنين بين ميزان مديريت زمان در دانشجويان دختر و پسر تفاوت معناداري ديده نشد. نتايج تحليل واريانس يكسويه از سن، ترم و رشته‌هاي تحصيلي دانشجويان با مديريت زمان نشان داد كه بين سن و رشته‌هاي تحصيلي دانشجويان با مديريت زمان تفاوت معناداري وجود دارد، ولي اين تفاوت بين ترم‌هاي مختلف دانشجويان و مديريت زمان ديده نشد.