تجارب معلمان ابتدايي از اهداف طرح ارزشيابي توصيفي

هدف اين پژوهش بررسي تجارب معلمان از طرح ارزشيابي توصيفي در مدارس ابتدايي بوده است. روش پژوهش، كيفي از نوع پديدارشناسي بود. شركت‌كنندگان در پژوهش 23 نفر از معلمان مجري طرح در نواحي 2 و 3 و 4 و 5 آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال تحصيلي 88 ـ1387 بودند كه با روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف انتخاب گرديدند. اطلاعات با استفاده از مصاحب? عميق نيمه‌ساختاريافته گردآوري شد و با به‌كارگيري روش كلايزي مورد تجزيه و تحليل و تفسير قرار گرفت. از مجموع يافته‌هاي اين پژوهش بعد از حذف كدهاي مشترك 100 كد مفهومي كه بيانگر تجارب مشاركت‌كنندگان بود، استخراج گرديد كه در سه مفهوم محوري: 1ـ فرايند ياددهي ـ يادگيري، يادگيري: (ميزان يادگيري، كيفيت يادگيري، كاربرد يادگيري)، تدريس: (روش تدريس، نقش معلم، مشاركت فراگير)، ارزشيابي: (هدف ارزشيابي، شيو? ارزشيابي، زمان ارزشيابي)، 2ـ بهداشت رواني: (تعادل روحي و رواني در روابط فردي، شناخت تواناييها و محدوديت‌هاي فردي، شادابي محيط يادگيري)، 3ـ حيطه‌هاي مختلف شخصيت دانش‌آموزان: (حيطة عاطفي و حيطة اجتماعي) دسته‌بندي شد. معلمان در جريان آموزش و اجراي طرح تجارب مثبت و منفي زيادي را به دست آورده‌اند كه بر ادراك آنها از طرح تأثير داشته است. آشنايي برنامه‌ريزان با تجربيات معلمان، به‌عنوان مجريان برنامه و تأكيد بر اين مهم كه آنان اهداف اين طرح را چگونه درك كرده و براي خود معنادار ساخته‌اند، نقش مهمي در رفع نواقص طرح و بالا بردن اثربخشي آن دارد