بررسي مدل هاي توزيع سفر با نگرشي بر مطالعات پيشين

بررسي مدل هاي توزيع سفر با نگرشي بر مطالعات پيشين

باتوجه به افزايش روزافزون سفر، نياز به برنامه¬ريزي براي مديريت منابع موجود و تخصيص منابع جديد در همه بخش¬ها از جمله نزد متوليان بخش حمل و نقل جاده¬اي كه بيشترين سهم جابجايي مسافر را در ميان ساير بخش‌ها دارا مي¬باشند به چشم مي¬آيد. همچنين به‌دليل اهميت پيش¬بيني دقيق مسافران براي مديريت عرضه امكانات موجود و تخصيص منابع جديد، پيش‌بيني تعداد مسافران از اولويت بالايي برخوردار است. از اين‌رو برنامه¬ريزان حمل و نقل و اقتصاد از گذشته به‌دنبال تخمين مدل¬هايي جهت پيش¬بيني سفر جاده¬اي مسافر بوده¬اند. متخصصان علوم مختلف از جمله رياضي، آمار و علوم كامپيوتر هر يك به نوعي سعي مي‌كنند روشي ساده و مؤثر براي پيش¬بيني هر چه دقيق‌تر تعداد مسافران در بعد ملي، منطقه¬اي و بين¬المللي ارائه دهند. برآورد تقاضاي حمل و نقل يكي از مهم‌ترين موارد براي انجام برنامه‌ريزي، طراحي و مديريت در زمينه حمل و نقل است. اولين گام در مسير طراحي حمل و نقل كارا و پويا ارائه يك برنامه¬ريزي جامع مشتمل بر دوره¬هاي زماني كوتاه-مدت، ميان¬مدت و بلندمدت است. بنابراين اهميت تدوين مدل¬هايي منطبق بر واقعيات جامعه، آشكار مي‌گردد. براين اساس در اين مقاله سعي شده است تا با مروري بر مطالعات انجام‌شده در زمينه مدل‌هاي برآورد تقاضا، مدل‌هاي مختلف موجود در زمينه توزيع سفر مورد آناليز قرار گيرد.