بررسي تورم و بيكاري در اقتصاد ايران

A Survey on Inflation and Unemployment in Iran

از زمان انتشار اثر فيليپس در سال 1958، تحولات بسياري در ادبيات منحني فيليپس اتفاق افتاده‌است. در اين پژوهش با استفاده از داده‌هاي دوره زماني 1343-1386 و با نگاهي تازه به دنبال تبيين تكانه‌هاي تورم و ارتباط آن با بيكاري هستيم. در اين چارچوب، اثر تحولات بازارهاي كار، كالا و خدمات، و پول بر نوسان‌هاي تورم را بررسي مي‌كنيم. بدين منظور، متغيرهاي غيرقابل‌مشاهده توليد بالقوه، تورم انتظاري و بيكاري انتظاري را با استفاده از فيلتر هودريك-پرسكات محاسبه كرده و براساس آنها متغيرهاي مورد نياز را بازتعريف مي‌كنيم. روش‌شناسي پژوهش مبتني بر رهيافت فُمباي براي انتخاب الگوي مناسب سري زماني، به برآورد الگوي خودتوضيح برداري منجر شد. نتايج بيانگر نبود هر گونه رابطة معنا‌دار بين نوسان‌هاي بيكاري و نوسان‌هاي تورم است. با توجه به تجربه‌هاي جهاني، به‌نظر مي‌رسد روابط منحني فيليپس در شرايط نزديك به اشتغال كامل برقرار مي‌شود؛ شايد بيش از سه دهه ركود تورمي در اقتصاد ايران دليل محكمي بر نبود چنين ارتباطي باشد.

Since Phillipsʹ paper in 1958, the literature Phillips curve has witnessed many changes. With a new look, the present study pursues to explain inflation shocks and their relation with unemployment, using a time series data for the period 1965-2005. In this framework, the effects of changes in labor, commodity and money markets on inflation fluctuations are investigated. The unobservable variables of potential production, expected inflation and expected unemployment are estimated using the Hodrick-Prescott filter. The methodology based on Fombyʹs approach, which selects suitable time series model, results in estimating the VAR model. The results suggest lack of any significant relation between unemployment and inflation fluctuations. The international evidences suggest that the Phillips curve exists in the nearly full employment conditions. The long stagflation in Iran may be the reason for our finding of the lack of such a relation.