بررسي تاثير سياست پژوهي در فضاي سياست‎گذاري (مطالعه‌ي موردي در مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي)

Studying the Effect of Policy Research in Policy Making Area

در سال هاي اخير به منظور علمي نمودن سياست ها، فعاليت نهادهاي سياست پژو در فضاي سياست گذاري، افزايش يافته است. هدف از اين پژوهش بررسي تاثير اين نهادها در فضاي سياست‎گذاري است. به اين منظور از مدل ارايه شده توسط دوكشير و ترلاو استفاده شده است. اين مدل كه روند سياست پژوهي را شكل مي دهد، از چهار بعد، تشخيص مشكلات و شناسايي مسايل، درك مسايل اصلي، پشتيباني از برنامه اقدامات انتخابي و اثر ارزيابي و فرآيند كنترل تشكيل شده است. فرض بر آن است روندهاي فوق تاثير زيادي بر علمي نمودن سياست ها خواهند گذاشت. در بررسي پيمايشي بين نهادهاي سياست پژو در ايران، مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي به عنوان جامعه ي آماري انتخاب شده است. از بين 120 نفر اعضاي جامعه ي آماري، 40 نفر به روش تصادفي ساده انتخاب شده اند. اطلاعات به‎وسيله ي پرسشنامه جمع آوري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. براساس نتايج به دست آمده در هر چهار بعد، بين وضع موجود و وضع مطلوب تفاوت معناداري وجود دارد. به اين معنا كه فعاليت هاي سياست پژوهي در جامعه ي آماري از تاثيرگذاري لازم در فضاي سياست‎گذاري برخوردار نيست. تحليل و تبيين قرار گرفتن در اين وضعيت، بخش پاياني اين مقاله را شكل مي دهد.

Abstract: The purpose of this research is studying the effect of policy research in policy making area. For this, has been used from a model that is presented by Dukeshire and Thurlow. This model is consist from four dimension; recognizing problems and identifying issues, understanding key issues, supporting a selected plan of action and monitoring process evaluating impact. In a survey among policy researcher organizations, majles was selected as population. Among 120 members of it, 40 members has selected by random sampling. Data after gathering, analyzed by SPSS software. By the result, in every four dimension, exist different between available and favorite status.we analyzes these result in the conclusion section