پيامدهاي مهاجرت براي خانوارهاي مهاجر به شهر تهران

پيامدهاي مهاجرت براي خانوارهاي مهاجر به شهر تهران

پژوهش حاضر به بررسي پديده مهاجرت و آثار آن بر خانوارهاي مهاجر به شهر تهران پرداخته است. هدف تعيين ميزان تغييرات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مهاجران و ميزان تأثير پذيري مهاجران از جنبه‌هاي مختلف محيطي در قالب تفاوت‌هاي اجتماعي، اخلاقي، رفاهي و نگرشي در مقايسه با افراد بومي است. تحليل نهايي اين پژوهش بر روي 400 خانوار، شامل 200 نفر ازمهاجران و 200 نفر افراد بومي (متولد تهران) به عنوان گروه گواه، در بين خانوارهاي معمولي ساكن در مناطق 3، 6 و12 شهر تهران كه لزوماً داراي فرزند بالاي 10 سال بوده اند، انجام گرفته است. نتايج پژوهش بر اساس تحليل‌هاي دو متغيري آزمون‌هاي تاو-كندال c و كاي اسكوار پيرسون نشان مي‌دهد كه رابطه معني داري بين تحرك اجتماعي و پايگاه اجتماعي مهاجران وجود دارد. همچنين بين تغيير وضعيت اخلاقي مهاجران و افراد بومي تفاوت معني داري وجود دارد كه در جريان تحليل مسير ميزان اثرات متغيرها بر تغيير وضعيت مهاجر و سپس ارزيابي مجدد فرد مهاجر و در نهايت، تآثير آن بر تمايل به مهاجرت معكوس و ماندگاري بررسي شده است. تبيين فرضيات با تكيه بر ديدگاه‌هاي كاركردي و كلاسيك مهاجرت صورت گرفته است.