معماران اساطيري به روايت شاهنامه

معماران اساطيري به روايت شاهنامه

در جست‌وجوي ريشه‌هاي معماري ايران و شناسايي قديمي‌ترين معماران ايران زمين، بررسي آثار برجاي مانده، اولين گام است. در غياب آثار معماري، شايد رجوع به آثار مكتوب و ادبي امري اجتناب‌ناپذير باشد. از اين نظر، شاهنامه فردوسي، به دليل دربرداشتن اغلب اسطوره‌هاي قومي و نيز سخن از ابتداي پيدايي ايرانيان، از منابعي است كه رجوع به آن در صدر منابع موجود قرار دارد. خوش‌بختانه در شاهنامه، از نخستين معماران يا معماران اساطيري سخن رفته است. با آنكه اين بازيابي چندان وضوحي ندارد، از حوادثي خبر مي‌دهد كه ياريگر پژوهشگر در اين شناسايي است. در اين مقاله كوشيده‌ايم، با رجوع به شاهنامه و با ورود به دنياي اسطوره، اثري از قديمي‌ترين معماران اين سرزمين بيابيم و سرانجام معلوم ‌داريم كه اگر به پيروي از شاهنامه، كيومرث را مبدا هويت‌بخش اين مردمان بدانيم، آنگاه از معماران دوره اساطيري چه خبري در دست خواهيم داشت؛ و در ادامه، تفسيري از اساطير مربوط را مورد ملاحظه قرار خواهيم داد.