بازتاب رياليسم جادويي در داستان‌هاي غلامحسين ساعدي

Magic Realism in Qolamhossein Saedifs Fictions

رياليسم جادويي سبك نسبتاً نويني است كه هر چند بيشتر تداعي‌گر نام آمريكاي جنوبي و به‌ويژه گابريل گارسيا ماركز است، اما خاصّ ملل جهان سوم است. در داستان‌هاي اين سبك، واقعيت و خيال در هم گره مي‌خورند، اما به گونه‌اي كه واقعيت بر خيال سيطره دارد، نه خيال بر واقعيت. از ميان داستان‌نويسان فارسي، غلامحسين ساعدي در برخي از آثار خويش به اين سبك گرايش دارد. اين داستان‌هاي ساعدي را مي‌توان به دو دسته تقسيم كرد: داستان‌هايي كه به سبك رياليسم جادويي نوشته شده‌اند و داستان‌هايي كه تنها رگه‌هايي از رياليسم جادويي را مي‌توان در آن‌ها يافت. در اين نوشته، به بررسي هر دو دسته و هم‌چنين علل گرايش ساعدي به اين سبك خواهيم پرداخت.

Magic Realism is a modern fiction style. Although it invokes a South Americanʹs name and Gabriel Garsia Markez, specially, it is typical of the third world nations. In fictions of this style, reality and fantasy tie together but in the manner that reality dominates fantasy rather than the other way around. Among Persian novelists, Qolamhossein Saedi is inclined to this style in his fictions. It is possible to divide Saediʹs fictions into two groups: The first one, fictions that have been written in Magic Realism style. The second one, fictions in which only traces of Magic Realism can be found. In this article, both groups of fictions and the rational why Saedi followed this style will be discussed.