دور نمايي از خلاقيت در فرآيند آموزش رياضي

خلاقيت رياضي اغلب يك پديده ناشناخته محسوب مي‌شود. به نظر مي‌رسد بيشتر دانشمندان علاقه‌مند نيستند فرآيندهاي تفكر خود را كه موجب خلق و ابداع مي‌شود توصيف و تحليل نمايند. يكي از اهداف مقاله حاضر، كه متكي بر يافته هاي تحقيقي معاصر مي باشد، آن است كه با اشاره به بعضي از تعاريف و ويژگي‌هاي خلاقيت رياضي، به توصيف و تحليل فرآيندهاي تفكر رياضيدانان در حين خلق رياضيات، بپردازد. در اين راستا، يك مدل چهار مرحله اي شامل مراحل آماده سازي، كمون ، جرقه ذهني و تاييد را مورد بررسي قرار مي دهد. با مروري بر ادبيات، معلوم مي شود كه يك تعريف خاص و قراردادي براي خلاقيت رياضي وجود ندارد. بعضي از تعاريف تاكيد مي-كنند كه يك عمل خلاقانه در رياضيات مي تواند شامل خلق يك مفهوم مفيد يا كشف يك رابطه شناخته نشده و يا تغيير در سازماندهي ساختار يك نظريه رياضي باشد. چالش ها در معرفي و توسعه خلاقيت رياضي به علت تنوع زياد تعاريف و ويژگي هاي آن است. درك، شهود، بصيرت و توانايي تعميم دادن از جمله نيرو محركه هاي خلاقيت رياضي هستند. خطاپذيري يكي از ويژگي‌هاي فعاليت‌هاي خلاقانه رياضي مي باشد كه بايد مورد تقدير قرار گيرد؛ زيرا همين وجود خطا است كه مي تواند باعث پيشروي‌هاي اساسي ‌شود. لذا در آموزش رياضي بايد با توجه به اين ويژگي ها ، شرايط و بستري فراهم نمود تا يادگيري معنا دار (درك و بصيرت) از طريق برقراري ارتباطات و اتصالات بين مفاهيم و روش ها ايجاد شود و فرصت پرورش مهارت تعميم دادن از اين طريق فراهم گردد.